Kazbek Kış Tırmanışı (Gürcistan)- 17/23 Şubat 2018

Gürcistan'da bulunan Kazbek zirvesi için yapılan antreman tırmanışlarını (Hasan dağı, Ilgaz Büyük-Küçükhacet Transı ve Erciyes) tamamladıktan sonra, Kazbek için hazırız deyip ve 17 Şubat 2018 tarihinde yola koyulduk.

17 Şubat 2018 - Cumartesi

17 Şubat cumartesi günü saat 09:00‘da Lüks Karadeniz otobüsü ile Ankara-Tiflis yolculuğumuz başlıyor. Otobüs için 110 TL ödüyoruz. 2015 yılında da Kazbek'e giderken otobüs yolculuğunu tercih etmiştim. Neden otobüs yolculuğu dersek, yakıt kartuşlarını uçakla taşımak yasak, oradan temin etmek gerekiyor ve bu durum zaman kaybına yol açıyor. Ayrıca dönüş için uçağı tercih ettiğimizde; dağda gecikme halinde biletin yanacağı tedirginliği insanı strese sokuyor. Bu strese girmek istemediğimizden 22 saatlik otobüs yolculuğunu tercih ediyoruz. Tüm karadeniz sahil şeridini izleyerek ve mini televizyonumuzun hafızasında bulunan aksiyon filmlerini izleyerek yola devam ediyoruz. Arada loblarımızda ağrı oluşsa da sağa sola dönerek bunu telafi etmeye çalışıyoruz.

Ve nihayet kapıdayız. Sarp 2015'e göre daha kötüleşmiş. Kapıyı kullananlar o kadar kötü ki, herkes sınırdan geçirmek için elimize bişeyler tutuşturmaya çalışıyor. Şunu bir geçiriver, bunu bir geçiriver diye. Talepleri kulaklarımızı tıkayıp kapıyı geçiyoruz ve Gürcistan'dayız. Burada da durum farklı değil. Taksiciler avcı gibi gece kulüplerine adam taşımak için yarışıyor. Hafif hafif yağmur çiseliyor. Otobüsle sınırı geçiyoruz ve doğru Tiflise.

18 Şubat 2018 - Pazar

Gürcistan ile Türkiye arasında bir saatlik zaman farkı var. Onlar bizden ileri ve saatlerimizi bir saat ileriye alıyoruz. Saat 08:00 sularında otobüsümüz Tiflis Ortacala Terminaline giriyor. İlk işimiz otogar içinden Gürcistan'da kullanabileceğimiz bir telefon hattı almak oluyor. Nüfus cüzdanı fotokopisi verip; 13 Lari karşılığında 2 GB internet içeren paketimizi alıyoruz ve Ali'yi beklemeye başlıyoruz. Ali Türkiye'deyken ayarladığımız bir taksici. Bizi alıp Kazbegi köyüne götürecek. 20 dakika bekliyoruz ancak Ali'den ses seda yok. Bizde 15 Lari karşılığında bir taksiye atlayıp Didube Terminaline gidiyoruz. Çünkü orada taksiler daha ucuz. Uzun pazarlıklar ve tarzanca anlaşma teknikleri ile 120 Lari karşılığında Kazbegi köyüne gitmek için anlaşıyoruz. Fakat sürücü o kadar hızlı sürüyor ki, hiçbir sigorta şirketi bu ülkede sizi sigortalamaz. Trafik kuralı diye bişey yok. Bu arada Ali mesaj atıyor, uyuya kalmişem özür dilerem diye.

Her neyse 2,5 saat sonra Kazbegi köyündeyiz. Kazbegi köyü dağın hemen dibinde küçük bir köy. Bizler benim 2015 yılında kaldığım Emma House'da kalacağız yine. Burayı Fikriye adında bir kadın işletiyor ve genelde herkes memnun ayrılıyor buradan. Bu sebeble biz yine burdayız. Oda ücreti 25 Lari, sabah kahvaltısı ve akşam yemeği ise 20 Lari. Toplamda kişi başı 45 Lari ödüyoruz Emma House'da. Bu gün son medeni uykumuzu çekip yarın sabah dağa doğru yola koyulacağız. Kazbegi köyünün rakımı 1700 metre. Tırmanış 2200 metrede bulunan kiliseden başlıyor. Ertesi gün kiliseye gitmek için Fikriye, Vanoyu arayıp 50 Lari'ye araç ayarlıyor. Şimdi uyuma zamanı..

19 Şubat 2018 - Pazartesi

Saat 07:00'de uyanıyoruz. Fikriye kahvaltımızı hazırlamış. Bir şeyler yedikten sonra saat 08:00 gibi aracımızla Kiliseye doğru yola çıkıyoruz ve 20 dakika sonra Kilisedeyiz. Bugünkü hedefimiz 3000 metre kampına ulaşmak. Moral motivasyonumuz çok iyi. Çantalarımızı sırtlayıp GPS rotasını takip ederek, kimi yerde iz açarak yaklaşık 5-6 saatlik tırmanış sonrası seyir tepesine ulaşıyoruz. Rüzgar burada oldukça sert esiyor. Ancak 3000 metre kampını görebiliyoruz ve yolumuz yan geçiş şeklinde düz olarak ilerliyor. Dere yatağını geçip, kampımızı kuruyoruz. Kulübümüzün bu faaliyet için özel olarak satın aldığı TNF Ve 25 çadır doğrusu çok geniş ve rahat ayrıca çok güvenli.

Yanımızda 2 tane 450 gr izobütan içeren Pinguin kartuş ve yedek olarak 220 gramlık Nurgaz var. Su elde etmek için bu kartuşlara ihtiyacımız olacak. Hemen kar eritip, su elde ediyoruz. Oralet, çay, bitki çayı, nane limon ne varsa içiyoruz. Kar suyu midemizi bozmasın diye Supradin minarel desteği de alıyoruz. Çantamızdaki yiyeceklerden salçalı makarna yapıyoruz. Helva, turşu Allah ne verdiyse soframıza koyuyoruz ve karnımızı doyuruyoruz. Aklimatizasyon için bol sıvı tüketiyoruz. Bu da tabi sürekli tuvalete çıkmak demek.

20 Şubat 2018 - Salı

Hava raporlarına göre bugün haftanın en kötü günü olacak. O yüzden hızlı hareket etmek zorundayız. Meteo'ya akşam olmadan varmak zorundayız. Hızlıca kampımızı topluyoruz ve hedef 3650 metredeki Meteo binası. Meteo'ya ulaşmak için Gergeti buzulundan geçeceğiz. Mevsimden dolayı Gergeti Buzulundaki çatlaklar karla kaplı ve bu durum bizim için ciddi risk oluşturmakta. Yolculuk başlıyor. Biz bayrakların olduğu bölgeden devam ediyoruz ve saat 16:00 gibi Meteo binasına ulaşıyoruz. Burada Polonyalı bir grup ile 4 kişilik başka bir Türk ekiple karşılaşıyoruz. Ayrıca Dragon Rock rotasında keşif yapan iki Rus dağcının bulunduğunu da arkadaşlardan öğreniyoruz.

21 Şubat 2018 - Çarşamba

Doğrusu Meteo'da sünger yatak üstünde tek başıma uyumak keyif verici. Bina boş, herkes boş bulduğu bir odada tek başına yatabiliyor. Aslında bugün için 4350 metreye buzula kampı taşımayı planlamıştık ancak bir gün daha kamp yükü taşımayı gözümüz kesmiyor ve kararımızı değiştirip buradan (Meteodan) direk olarak zirveye gitmeye karar veriyoruz. Günü aklimatize olmak amacıyla kullanıyoruz ve 1-2 saatlik yürüyüşle 4000 metrelere Dragon Rock rotasının girişine kadar tırmanıp rotayı yakından inceliyoruz. İhşallah önümüzdeki yıllarda burayı denemek bizlere nasip olur. Geçtiğimiz haftalarda Serdar TELEVİ ve ekibi bu rotanın ilk Türk kış çıkışını gerçekleştirdiler ama Ruslar ve Polonyalılar için buraya tırmanmak sıradan bir iş haline gelmiş.

Aklimatize olmak amacıyla burada 30 dakika kadar zaman harcıyoruz ve sonrasında Meteo'ya dönüyoruz. Şimdi tırmanış için hazırlanma zamanı. Bolca beslenme ve birazda uyumak lazım. Beslenme programını bol kalorili ve besleyici olarak planladık. Sularımızı hazırladık ve tam uykuya dalacağımız sırada koridordan ayak sesleri gelmeye başlıyor. Gelenler bizden iki gün önce dağa gelen diğer Türk ekibi. Zor koşullarda zirve yapmışlar ancak sağlık problemleri oluşmuş. Zirve için kendilerini tebrik edip, dinlenmeye çekiliyoruz. Kalkış saati 00:00

22 Şubat 2018 - Perşembe

Gece yarısı birkaç saatlik uyku sonrası uyandık. Bir şeyler atıştırıp, çantalarımıza koyacağımız ilk yardım malzemelerini, kürek, ocak kartuş ve teknik malzemeleri kontrol ediyoruz. Zirve hattı için yanımızda 2 burgu ve bir kar kazığı var. İlave olarak yanımızda fazla bulunan 3 tane daha eski tip burguyu lazım olursa diye çantamıza atıyoruz. Saat 01:30 gibi yola koyuluyoruz. Gecenin karanlığında üzerimizde birkaç kat giysi ve Himalayan tipi parka var. Bu tırmanış için ciddi harcamalar yaptık. Birkaç saat ilerledikten sonra buzul çatlağı bölgesine yaklaştığımızda ip birliğine giriyoruz. Önde Çağdaş, ortada ben, arkada ise Abdurrahman var.

Ve çok kısa bir süre sonra çok derin olmayan ilk çatlağa Çağdaş düşüyor. Ancak çantası takılıyor. Hemen kendisi geri çıkıyor ve yola devam ediyoruz. Hava epeyce soğuk, tempomuz yavaş. Sürekli nefes alıyorum ama oksijen bir türlü yetmiyor. Peak Lenin'den önce yakalandığım bronşit halen peşimi bırakmadı. Onca ilaca tedaviye rağmen yine de tam kapasite değilim. Saat 07:00 gibi 4300 metrelerde bulunan buzul kampına geliyoruz. Kampta Polonyalılar var ve bizi selamlıyorlar şans diliyorlar. Bizde onlara selam verip yola devam ediyoruz. Hava aydınlandı ve benim ciğerler hafiften normale döndü ama güneşi henüz göremedik, hava halen soğuk. Soğuk derken (-20)(-25) lerden bahsediyorum. 4500 metrelerde molamızı veriyoruz. Bir şeyler içip, manzarayı seyrediyoruz. Dağın manzarası çok güzel.

Mola sonrası zirve hattındaki yan geçiş bölgesine doğru hafif eğimde yükseliyoruz. Saat 10:30-11:00 civarı oldu herşey güzel gidiyor; ancak Çağdaş'ın durumu pek iyi görünmüyor. Çok sık nefes alıp veriyor ve kalbinin hızlı attığını söylüyor. Tempomuzu düşürüp; sık, sık mola veriyoruz. Yaklaşık 4750-4800 metreler civarındayız. Artık zirve tam önümüzde. Sırtı dönüp, platoya çıkacağız ve sonrası zirve. Çağdaş, zorlandığını ve dönmek istediğini; aksi takdirde kendisini sedye ile aşağıya indirmek zorunda kalacağımızı bildiriyor. Durup, durumu değerlendiriyoruz. Devam edemeyeceğine kanaat getirdikten sonra ekipce dönüş kararı alıyoruz, bir nefes uzaktaki zirveye el sallayıp dönüşe geçiyoruz. Böyelece bir başka bahara kalıyor Kazbek kış tırmanışı hayali.

İp birliğinde yavaş yavaş iniyoruz. Aşağılara indikçe Çağdaş'ın durumu düzeliyor, kendisini daha iyi hissetmeye başlıyor. Üstü tamamen karla kaplı geniş bir buzul çatlağından geçiyoruz. Karşıya atlıyorum ve bir anda dengemi kaybedip sol ayağım çatlağın karla kaplı bölgesine basıyor karla beraber düşüyorum. Düşerken refleksle ellerimi sıkıştırıyorum ve arkadaşlarım hemen ipi gerip çıkmama destek oluyorlar ve kendimi yukarı alıyorum. Heyecanlandık ancak doğrusu bu bizim için iyi bir deneyim oldu. İp birliğinin faydasını gördük. Yola devam ediyoruz ve nihayetinde Meteo binasına ulaşıyoruz.

23 Şubat 2018 - Cuma

Gece yorgunlukla iyi bir uyku çekmişiz. Sabah kalkıp önce karnımızı doyurup, eşyalarımızı topluyoruz. Meteo binasının sorumlusu ile vedalaşıp para ödemek istiyoruz. O dağevinden hizmet alabilmemiz için ödeme yapmamız gerekiyor. Adamın kapısını çalıyoruz ve ödeme yapacağımızı söylüyoruz. Günlük 30 Lari yani 3 kişi için 90 Lari ediyor. Biz ise orada 3 gece kaldık. Adamı ikna edip 80 Lari ödeyip ayrılıyoruz. Bugün hızlı olmalıyız çünkü akşam saat 18:00'de hareket edecek Tiflis–Ankara otobüsüne yetişmek istiyoruz.

Önce Kiliseye, sonrasında çağırdığımız araçla Kazbegi Köyüne iniyoruz. Fikriye'ye bıraktığımız yedek ve temiz kıyafetlerle üstümüzü değiştirip zaman kaybetmeden Tiflis'e doğru yola çıkıyoruz. Saat 17:20 sularında Tiflis'deyiz. Saat 18.00'de hareket eden otobüse binip Türkiye yoluna düşünüyoruz ve ertesi gün yorgun ama keyifli bir şekilde evlerimize ulaşıyoruz.

SPORCULAR :

1.) Halil İbrahim ÇELİK (Ekip Lideri)
2.) Çağdaş KAÇMAZ
3.) Abdurrahman YURDUSEVEN

Halil İbrahim ÇELİK
28 Şubat 2018 - Ankara

  • Etkinlik Fotografları