Sütdonduran Kampı ve Erciyes Tırmanışı

Merhaba Madadostlular

Kayseri-Hacılar Arama Kurtarma Dağcılık ve Kış Sporları Merkezi (HADAK) tarafından 02-03 Temmuz 2011 tarihleri arasında düzenlediği 17. Geleneksel Erciyes Zirve Tırmanışı ve Sütdonduran Kampına 9 sporcumuzla birlikte katıldık. Erciyes Tırmanışlarında Sütdonduran rotası diğer rotalara göre daha zor olduğu için katılımcı sayısını sınırlı tuttuk.

Kampa katılmak amacıyla 2 Temmuz Cumartesi günü saat 07.00 de Maliye Bakanlığının önünden hareket etmeyi planlarken, bizi kayseri'ye götürecek aracın gelmemesi yüzünden büyük sıkıntı yaşadık. Hepimiz toplanmışız ama ortada araba yok. Şöföre ulaşmaya çalışıyoruz, telefonu kapalı. Aracı bize ayarlayan firmayı arıyoruz, sorunu çözemiyoruz. En sonunda gruptaki herkes aracı olan tanıdıklarını arayıp başka bir araba bulmaya çalışıyoruz. Sonunda apar topar 8+1 lik bir araba bulup, saat 08.30 gibi Maliye'nin önünden hareket ediyoruz. Bu arada güzergah üzerinden kendisini alacağımız Asuman Hanımı 1,5 saatlik gecikmeyle alabiliyoruz. Bir diğer aksaklık Ziya Beyin tırmanış ayakkabısını arabada unutması oldu. Aracımızla Batıkente uğrayıp, Ziya beyin arabasından ayakkabısını aldıktan sonra Kayseri yoluna girebildik. Cumartesi sabahı herşeyin ters gitmesi, tırmanışın da ters gideceğini duygusunu uyandırıyor insanda.

Ama bulduğumuz araç rahat ve konforlu, şöförümüz iyi. Rahat bir yolculuktan sonra saat 13.30 sularında Kayseri'ye ulaştık. Eksikliklerimizi tamamladıktan sonra Hacılar'a hareket ettik. Saat 14.30 da HADAK kulüp binasındaydık. Hacılar Belediye Başkanının çay ikramı sonrası, kamp alanından bizi alması için gönderilen damperli kamyona kamp malzemelerimizi yükleyip 17 km.lik Sütdonduran Yaylasına hareket ettik. Toprak ve taşlı yolda damperli kamyonun kasasında hoplaya zıplaya ve toz toprak içinde kamp alanına ulaştık. Bu arada bizden birgün önce otobüsle gelip kampa katılan Gülsen Hanım ile eşi ve çoçuğu ile tatil yaptığı Antalya'daki tatilini 2 günlüğüne kesip, sadece Erciyes tırmanışı için otobüsle kampa gelen Erkan'la buluştuk. Çadırlarımızı kurduk ve kampa gelen tanıdıklarla hasret giderdik.

Saat 19.00 daki akşam yemeğinden sonra, 20.00 yapılan teknik toplantıda ertesi günkü tırmanışa katılacaklar belirlendi ve tırmanış kuralları hatırlatıldı. Tırmanışa 35 kişi katılacak. Bizim hepimiz tırmanışa katılıyor. Tırmanış saat 03.00 de iki grup halinde yapılacak. Bizler ikinci gruptayız. Tırmanış öncesi saat 01.30-02.30 saatleri arasında kahvaltı verilecek. Teknik toplantıdan sonra saat 21.30 olmuştu ve dinlenmek amacıyla çadırlarımıza çekildik. Zirve çantalarımızı hazırlayıp, uyuyabilirsek birkaç saat uyumaya çalışıp, dinleneceğiz. Saat 02.00 de hemen hemen herkes uyanmıştı. Hazırlıklar yapıldı, kahvaltımızı da yaptıktan sonra 03.05 de birinci grup hareket etti. İkinci grup olarak bizler de 03.15 de yürüyüşe başladık. Buzun başlangıcına kadar iki grup ayrı ayrı yürümesine rağmen, birinci gruptan geri dönenlerin olması HADAK'tan gruplara liderlik eden arkadaşların grupları birleştirip ortak tırmanma kararı vermelerini gerektirdi. Buzun başlangıcında kramponlar takıldı.

Bu yıl dağda çok fazla kar var. Artık bizde karda yükselmeye başladık. Parkurda yaklaşık olarak 100 metre kadar yükselmiş ve nefes molası verdiğimizde önlerden birinin yanımızdan aşağıya doğru kaydığını gördük. Kayan arkadaş kazmasını kullanamadığından duramadı ve en son noktada bir taşa sert bir şekilde çarparak durabildi. Ben ve artçı beraber kazazadenin yanına indik. Görünürde ciddi bir ayarası yoktu. Şuuru yerindeydi ve sadece ellerinde küçük sıyrıklar görülüyordu. Ancak ayağının ağrıdığı söyledi. Yapılan dış kontrolde kırık ve çıkık görülmüyordu. Kamp alanına bilgi verildi. Sağlık ekibinin arabanın gelebildiği noktaya gelmesi söyendi. Bu arada kayan arkadaşın birlikte tırmandığı 3 arkadaşı aşağıya gelmeye başladı. Grup lideri kazazadeyi gelen arkadaşlara devredip, tırmanışa devam etme kararı verdi ve biz artçıyla birlikte yukarıda yavaş yavaş tırmanmaya devam eden gruba doğru tırmanmaya başladık. Rota dik ve kar sert olunca dikkatli olmak gerekiyor. 3500 metredeki sırta ulaştığımızda burada kar yoktu. Kramponlar ile karsız alanı geçmek bir eziyet haline geliyor. Burada verilen molada dinlenmeye çalışıyoruz. Madadostlular hepsi sıkıntısız bir şekilde tırmanışa devam ediyor. Ancak burada Engin Bey rahatsızlanmaya başladı. Moladan sonra Engin Beyi burada bırakıp sırtın arkasına geçip, zirveye doğru yükselmeye başladık. Kar yumuşamaya başladı. Biraz sonra bir başka sporcu daha rahatsızlandı. Onu da sırta Engin beyin yanına gönderdik. Zirve yolu dik ve zorlu. Yükseldikçe birkaç sporcuda daha baş dönmesi, mide bulantısı gibi rahatsızlıklar görülmeye başladı. Bu arkadaşları bırakabilecek yer olmadığı için zirveye devam ettik ve saat 12.45 te büyük zirvedeydik. Zirvedeki magara buz tuttuğu için magaradan geçemedik ve kayadan kısa bir tırmanışla zirveye ulaştık.

Zirve açık, manzara güzel. Erciyesin zirvesinde olmak güzel bir duygu. Tebrik ve fotograflardan sonra külahın altında bekleyen arkadaşların yanına inip birşeyler atıştırdık ve dinlendik. Saat 13.45 de inişe geçtik. Çıkarken açtığımız izleri kullanıp, dikkatli bir şekilde sırta doğru indik. Sırta gelmeden önceki yan geçiş esnasında -geçen yıl Ayşegül Hanım ve Murat'ın düştüğü noktada- Ziya beyin kaydığını gördük. Hızlı bir şekilde kayarken Ziya Bey gayet pratik ve profesyonel bir şekilde bir iki denemede durmayı başardı. Ziya Bey, kaydığı noktada kazmanın üzerinde yatarken, grubun gerideki üyeleri yan geçişi tamamladı. Herkes geçtikten sonra Ziya Beyi talimatlarla yönlendirip, yanımıza gelmesini sağladık. Ziya Bey'de kaymanın etkisiyle oluşan herhangi bir darbe yok. Gayet iyi. Ancak kaymanın etkisiyle kendini güçsüz ve yorgun hissettiğini söylüyor ama bir yandan da kısa bir mesafede sorunsuz durmayı başardığı için mutlu. Sırt hattında dinlendik. İnişi yine çıktığımız rotadan yapacağız. Sırttan ilk iniş esnasında, gruptakilerin kendilerini rahat hissetmeleri için 50 metrelik ip açıldı. Herkes ipe tutunarak aşağıya indi. Ancak bu işlem bize 1,5 saat zaman kaybettirdi. Daha sonra çıkarken açılan izler takip edilerek inişe devam ettik. Rotanın son dik iniş kısmına geldiğimizde grup liderlerinden birinin kaydığını gördük. Kar iyeice yumuşadığının kayan arkadaş 4-5 kez hamle yapmasına rağmen durmayı başaramadı ve 50-60 metrenin sonra nispeten daha düz bir yerde durabildi. Bizler kayan arkadaşı gördükten sonra bu mesafeyi daha dikkatli bir şekilde inerken bu kez Adil Beyin kaydığını gördük. Adil Bey birkaç hamlede kısa bir mesafede durmayı başardı. Tüm bunlardan sonra dik iniş kısmı bitip kayma riskinin olmadığı düzlüge gelince, tüm rota boyunca sürekli dikkatli bir şekilde inen sporcularda bir rahatlama oldu ve yorgunluk emareleri görülmeye başladı. Karın başlangıç noktasına kadar inip, burada kramponlarımızı çıkardık.

Artık kampa yarım saatlik mesafedeyiz. Saat 18.00 de 15 saatlik bir faaliyetin sonunda kampa ulaştık. Kampa ulaştığımızda ilk yaptığımız iş ayakkabılardan kurtulmak oldu. Hadak'ın zirveden dönenler için hazırladığı ekmek arası sucuk ve karpuzla hem biraz karnımızı doyurup, hemde biraz dinlenmeye çalıştık.

Tırmanışa Antalya'daki tatilini kesip katılan Erkan, Antalya'ya dönüş için saat 21.00 e otobüs bileti aldığından onu apar topar aşağıya hareket edecek ilk kamyona yetiştirdik. Kamyon gittikten sonra kamp alanında bizden ve HADAK'lı arkadaşlardan başka kimse kalmadı. HADAK'lı arkadaşlar şenlik alanını derleyip toparlarken, bizlerde rahat bir şekilde çadırlarımızı ve malzemelerimizi topladık.Saat 19.45 de hep beraber bizi bekleyen damperli kamyonun kasasına doluşup Sütdonduran Yaylasından ayrıldık. Batan güneşin son ışıklarının kızıla boyadığı Erciyes zirveye bir daha gelinceye kadar elvada deyip, Hacılar'a hareket ettik. Saat 20.30 Hacılar merkezde bizi bekleyen minübüsümüze eşyalarımızı yerleştirip, HADAK'lı arkadaşlarla vedalaştıktan sonra Ankara'ya hareket ettik. Hepimiz aşırı yorgun olduğumuzdan minibüse biner binmez gözlerimiz kapandı. Kırşehir'de verdiğimiz kısa bir moladan sonra saat 02.00 de sağ salim Ankara'ya ulaştık.

Başarılı, keyifli ve bir kadar da yorucu bir faaliyetti. Katılan tüm arkadaşlar 15 saatlik bir tırmanışı sıkıntısız ve sorunsuz bir şekilde tamamladı. Riskli noktalarda kayan arkadaşlar kış dağcılığın temel niteliği ve gerekliliği olan kazma kullanma bilgi ve yeteneklerini gösterdiler. Katılan tüm arkadaşları gerçekleştirdikleri başarılı faaliyetten dolayı kutluyoruz.

ZİRVEDEKİLER:
1.) Ziya Arif ATEŞ
2.) Adil YAZIBAKAN
3.) Gülsen SALMAN
4.) Asuman ERCİN
5.) Veli GÜNGÖR
6.) Erkan SEVER
7.) Engin ALKAN
8.) Eftal DÖNMEZ
9.) Yüksel ALPKAYA

  • Tırmanış Fotografları